موضوع این یادداشت ارتباط مستقیمی به رشته تحصیلی من ندارد. از سوی دیگر پاسخ مناسبی هم به برخی از دوستان نیست که گله دارند چرا این قدر دیر به دیر یادداشتها را به روز می کنم. اما اجازه بدهید به طور اضطراری این یادداشت را روی وب منتشر کنم تا بعدها به مسایل رشته خودمان بپردازم. به جهت علاقه بسیار زیاد شخصی همیشه اخبار مربوط به کیهان و اخترشناسی را دنبال می کنم. قصدم در این یادداشت شریک کردن خوانندگان وبلاگ در شادی است که از شنیدن خبر سالم فرود آمدن مریخ نورد کیوریاستی (curiosity به معنی کنجکاوی) بر سطح سیاره سرخ در من به وجود آمده است. من هم به اندازه خودم از این خبر خوشحال یا شاید شگفت زده شدم به ویژه وقتی فیلمی از شادی و خوشحالی دانشمندان، مدیران و کارکنان ناسا را دیدم که لحظات نفسگیر فرود کیوریاستی را نشان می داد. پیچیدگی و دشواری برنامه ریزی و اجرای چنین عملیاتی نیاز به بیان «عامیانه» من ندارد. فقط به برخی اعداد و ارقام توجه کنید:  طول زمان سفر، بیش از هشت ماه؛ سرعت کیوریاستی هنگام نزدیک شدن به مریخ حدود 22000 کیلومتر در ساعت و هزینه تقریبی عملیات، دو و نیم میلیارد دلار.

این داده ها گوشه ای گذرا از پتانسیل مدیریتی را نشان می دهند که در دنیای امروزی به وجود آمده است و به نظر من افتخار چنین پیروزیهایی فرا تر از یک سازمان یا یک ملت است و با قدری تسامح به نوع بشر تعلق دارد*. بشری که بسیار بسیار جاه طلب است. اقداماتی انجام می دهد که زمانی، حتی اندیشیدن به آنها محال می نمودند. من چیزی به لحاظ فنی از دستاوردهای این عملیات نمی دانم. شاید این فرود موفق دریچه ای معجزه آمیز از دنیای اسرار آمیز و بی انتهای کیهان به روی ما بگشاید و شاید تاثیر زیادی در پیشبرد علم نداشته باشد. اما به نظرم نفس این پیروزی غرور انگیز در دسترسی به «خواهر زمین» بسیار امید آفرین و الهام بخش است. وقتی تحولات کیهانی و کاینات را دنبال می کنم برای لحظه ای، کوچکی دنیای خودساخته ام را فراموش می کنم و پس از آن به بازیهای کودکانه ای که بدان گرفتار شده ایم، با افسوس می خندم. سیاره مظلوم و زخم دیده ما در برابر عظمت کیهان به قدر قطره ای در اقیانوس هم نیست و یک برخورد کوچک کیهانی می تواند برای همیشه آن را نابود کند و ما همچنان درگیر جنگها، شکنجه ها، نژادپرستی ها، نفرت پراکنی ها ... و خودخواهیهایمان هستیم.

*مشابه با این دیدگاه و به نظر من، ننگ پدیده های هولناکی مانند جنگ جهانی یا نسل کشی سربرنیتسا نیز فقط مختص یک قوم یا یک کشور نیست و به جامعه بشری متعلق است.